Rodowód i edukacja Włodkowica 

Paweł Włodkowic to żyjący w latach 1370-1435 polski ubożejący szlachcic. Urodził się̨ w Brudzeniu, pochodził z rodu Dołęga wpisanego przez Jana Długosza na listę̨ siedemdziesięciu jeden najstarszych herbów szlacheckich. Zdobył wyższe wykształcenie na prestiżowej uczelni polskiej, które zagłębił na studiach we Włoszech. Po powrocie do Polski otrzymał tytuły kanonika krakowskiego oraz tytuł doktora w Krakowie. 

Spór Polski z zakonem krzyżackim 

Paweł Włodkowic zdecydował się̨ na podjęcie działań́ podczas sporu prawnego Polaków z krzyżakami. Reprezentował Polskę podczas procesu w Budzie. Jego angaż oraz skuteczność sprawiły, że na przełomie 1414 a 1415 roku został rektorem Akademii Krakowskiej. Rozgłos przyniosło mu uczestnictwo w soborze w Konstancji (1414-1418), gdzie zaciekle bronił polskiej sprawy. Dzięki jego ogromnej wiedzy oraz znakomitych umiejętnościach retorycznych sobór zakończył się korzystnie dla Polaków. Zaciekła walka o tolerancję podczas koncylium konstancjańskiego przyniosła mu największą sławę. 

Idee głoszone przez Włodkowica 

Paweł Włodkowic głosił, że nikt — szczególnie pod przykryciem szerzenia wiary — nie powinien nawracać pogan siłą na chrześcijaństwo. Jest autorem doktryny tolerancji i sprawiedliwości, w której zawarta jest zasada neminem captivabimus nisi iure victum (nikogo nie uwięzimy bez wyroku sądowego). W późniejszych latach Polska zasłynęła praktyką tolerancji na tle innych państw średniowiecznej Europy. 

Losy Włodkowica po soborze w Konstancji i jego śmierć 

Mimo jasnego zakończenia soboru w Konstancji ówczesny papież Marcin V podważył jego orzeczenie. Paweł Włodkowic został ponownie powołany na prawnika i obrońcę Polski. Przez wiele lat podróżował po Włoszech, broniąc sprawy polskiej na uczelniach wyższych. Niestety mimo ogromnych starań spór polsko-krzyżacki zakończył się wojną, którą po kilkudziesięciu latach z przerwami wygrali Polacy. Paweł Włodkowic doczekał się końca swoich dni w ukochanym Krakowie.